بهم گفت:

من نمی دونم این حجابو کی گفته خوبه و درسته و واجبه؟؟؟اصلا هیچ کس همچین چیزیو قبول نداره! به غیر از خود اونایی که گفتن واجبه! اصلا از قدیم شاعر گفته: ساقیا بده جامی زین شراب روحانی/ تا دمی بیاساییم زین حجاب ظلمانی!

می دونید این شعر یعنی چی؟ شاعر داره میگه این آخوندا (روحانی), گفتن شراب حرامه گفتیم چشم!  گفتن فلان حرامه, گفتیم چشم! دیگه این ظلم بزرگ, این حجاب اجباری, این حجاب ظلمانی چی بود؟ یعنی که چی؟ حالا ساقی! یه شب که بچه ها جمعن یه حالی به جمع بده! 

می بینید!من نمیگم ها! شاعر هم میگه!: این حجاب کلا زورکی و ظلمانیه!

منم بهش گفتم: هِی!... همین طوری که پیش بری فردا پس فردا... بماند... نگم بهتره!... 

- مامان! مامان! من از این چیزای سیاهی که روی سر این خانوماست می خوام! 

والا اولش وقتی دختر بچه ی کوچولوی توی پارک با اشاره به خانم و خواهرم که با من راه می رفتن این جمله رو به مامانش گفت خیلی تعجب کردم که این بچه حتی اسم چادر رو هم نمیدونه!  ولی وقتی مامانش دستشو گرفت و کشون کشون از ما دورش کرد و جوابشو داد , اون تعجبم از بین رفت که هیچی! از این متعجب شدم که بچه ای توی این سن با همچین مامانی چطور از چادر خوشش  اومده!! آخه مامانش بهش گفت:

- اه! از اینا خوشت اومده؟

بعد انگار که به کیسه زباله ای که گربه پاره ش کرده باشه و بوی بد ازش میاد نگاه کنه به ماها یه نگاهی انداخت و ادامه داد:

- پاشو !‌پاشو بریم دخترم! اینا که می بینی اُمُلن! 

جالب بود بچهه هم که انگار یه عروسک خوشگلو توی ویترین مغازه دیده باشه  و بخوادش,  گریه می کرد و به چادر ماها (من نه ها!!)  اشاره می کرد. 

خلاصه آخرش بچهه به زور مادرش از ما دور شد و حتی ما نتونستیم بهش بگیم که عزیز دل برادر! این «چیز سیاه روی سر» همون چادره!